Ömrünü Ağrıya Adayanlar

Hep, neden “yerli yöneticiler yok” kavgası verildi bu memlekette? “Yerli” tartışması birçok kez, birçok ortamda yapıldı. Oysa bu kente ömrünü adayanlar var. Birçoğu Ağrı’ya geldiklerinde genç insanlardı. İsteselerdi, görev süreleri dolduğunda Ağrı’dan daha iyi yerlere gidebilirlerdi ama gitmediler…
--- SİYASİ GÖÇ…! Ağrı’nın en büyük sorunu; siyasi, ekonomik ve beyin göçü. Ağrı’da aday olup vekil veya belediye başkanı olan kim varsa ya Ankara’ya, ya İstanbul’a ya da başka büyük şehirlere gitti. Maalesef ne kazandıkları partiye ne de onlara bu makamları layık gören memlekete geri döndüler. “Xalo hatırın kalmasın” diye bazen taziye, bazen düğün, bazen de “ben buradayım” fotoğrafı vermek için geldiler…
--- EKONOMİ GÖÇ…! Zamanında Ağrı’da tezgâh üstünde ticaret yapan, sınır ticaretinde çeşitli yollarla ekmeğini kazanan ve yıllar sonra büyük ekonomik güç elde edenler de bu kente sahip çıkmadan çekip gittiler.
--- BEYİN GÖÇÜ…! Ağrı tarih boyunca çok güzel insanlar yetiştirdi. Ağrı kültürünü derleyip kaleme alanlar, spor alanında büyük emekler verenler… Ağrı’ya renk katan birçok değer, hak ettikleri kıymeti görmedikleri için maalesef göçüp gittiler. Tüm bunlar yaşanırken, Ağrı’ya bir Ağrılıdan daha çok sevdalanan, çocukluğunu, ata-dede toprağını bir kenara bırakıp Ağrı’ya hizmet için “ömrünü adayanlar” da vardı. Her biri farklı bir ilden gelip “Ağrı için ne yapabiliriz?” diye dertlenen bu insanları kaleme almak istedik.
--- Müzahir KILIÇ (40. Yıl) Aslen Bayburtlu olan Müzahir KILIÇ, Ağrı’ya geldiğinde burası koca bir köy görünümündeydi. İlk geldiğinde bekâr bir gençti. Yıllarca görev yaptıktan sonra Ağrı’da evlendi ve kendini tam bir Ağrılı olarak gördü. Erzurum Atatürk Üniversitesine bağlı Ağrı Eğitim Fakültesi’nde yıllarca öğrencilere ağabeylik, babalık yaptı. İsteseydi o da pek çokları gibi daha iyi bir yere gidebilirdi. Fakat “Ağrı benim ailem” dedi ve burada kaldı. Hâlen şiirler yazarak Ağrı’ya gelen öğrencilere ilham olmaya devam ediyor. Minnettarız sayın hocam…
--- Gökhan BAYRAKTAR (30. Yıl) Birçoğumuz onu Erzurumlu olarak biliriz ama aslen Artvin’in Yusufeli ilçesindendir. Ağrı’ya ilk görev yeri olarak geldi ve… hâlen Ağrı’dadır. Ağrı’ya geldikten sonra her yıl Ağrı sevdası daha da büyüdü. Zamanla bir Ağrılıdan daha geniş bir çevre edindi. Ağrı’da tanımadığı esnaf yok denecek kadar azdır. “Her hafta ya bir cenazemiz ya bir düğünümüz var” der. Gökhan hoca, 30 yılını bu kente hizmet ederek geçirdi. Üç çocuk babasıdır. Kariyerinde de Ağrı’dan kopmadı; öğretim üyesi, yardımcı doçent, profesör derken bugün Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi Dekanı olarak görevine devam etmektedir. Bu Ağrı sevdalısı hocamıza şükranlarımızı sunuyor; hayatının geri kalanının sağlık ve huzur içinde geçmesini diliyoruz.
--- Naci EDİ (30. Yıl) Aslen Erzurumlu olan Naci hoca, “Doğduğum yer değil, emek verdiğim yerliyim” diyerek herkes giderken “Ben buradayım” diyen koca yürekli bir sanatkâr. Bazen Yekmalın tepesinde sanatını yaşattı, bazen bir kaya parçasından Nuh’un Gemisi yaptı. Sanatını Ağrı kültürüne uyarladı. “Ben buradayım, çocuklarım buralı” diyerek hem işini hem sanatını bu kente adadı. Yaptığı çalışmalar çoğu zaman hak ettiği değeri görmese de o hiç şikâyet etmedi: “Ağrı’ya olan sevdam ile işimi yapıyorum. Elbette değer verenler var; bu bize ziyadesiyle yetiyor.” Sanatıyla Ağrı’ya katkı sunmaya devam ediyor.
--- Yaşar ÇORUH (30. Yıl) Samsun neresi, Ağrı neresi? Farklı bir kültürden gelip ömrünü Ağrı’ya adayan bir diğer büyük yürek… Spor Bilimleri Fakültesi’nde profesörlüğe uzanan bir ömrü Ağrı’da hizmet ederek geçirdi. Ağrı’nın her kaldırımı, her caddesinde onun bir adımı vardır. “Artık Ağrı ile bir bütün olduk. Burada üzüldük, burada sevindik. Tek gayemiz Ağrı’ya bir şeyler katabilmekti” diyen Yaşar hoca, küçük bir bağlı fakülteden bugün koca bir üniversiteye dönüşen kurumun emektarlarından…
--- Şimdi soruyoruz: Bunlar mı yabancı, yoksa Ağrı’dan her şeyini alıp gidenler mi? Gazeteci Yazar: Cenap Elem