Bireysel işlerin de Üniversite Bütçesini Kullanan…
Aiçü makamını Aile ve akrabalarına Armağan Eden…
Şaibeli İhalelerle anılan…
Aiçünün Yollarında Asfalt üstüne Asfalt döktürerek, Adı Yolsuzluklarla Gündem olan…
Taşlıçay ilçesindeki Üniversite Bölümünü Kapatan…
Irkçı, Milliyetçi davranarak Ağrı’lı personeller yerine Erzurumlu Personellere kadro açtıran…
Ağrının Başbelası, Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesi Rektörü Karabulut sonunda Gidiyor…
Umarım ki…
Ağrı halkının bu eleştirileri, yalnızca bir kişiye değil, tüm topluma bir ayna tutar.
Gücün sorumluluğu, adaletin gerekliliği ve etik davranışın kaçınılmazlığı, bu eleştirilerin altında yatan temel mesajlardır.
Rektör Karabulut’un ardında bıraktığı bu miras, emekliliğinde vicdanını rahatsız edecek bir yük olacaktır…
Çünkü insan, yalnızca eylemleriyle değil, o eylemlerin sonuçlarıyla da yargılanır.
Tarih, adaletsizlikleri ve haksızlıkları affetmez; ancak her birey, geçmişteki hatalarından ders almalı…
Bu anlamda Atalarımızın dediği gibi; Eşşek ölür Semeri kalır, İnsan Ölür Eseri Kalır…
Bir eğitimcinin en büyük hedefi eser eser olmalıdır…
Umarım ki…
Bu eleştiriler, yalnızca bir kişinin değil, tüm toplumun kendini sorgulamasına ve daha adil bir gelecek inşa etmesine vesile olur…
Çünkü gerçek değişim, ancak vicdanların uyanması ve adaletin herkes için eşit şekilde sağlanmasıyla mümkündür.
